Vorige week ging ik op pad om het gloednieuwe wandelnetwerk op de Utrechtse Heuvelrug te testen. Aan de hand van knooppunten stippelde ik zelf een mooie route uit in Amerongen en in dit artikel vertel ik je graag hoe dat is bevallen.
Nieuw wandelroutenetwerk Utrecht-oost
De afgelopen maanden was het me tijdens de wandelingen met mijn hond al opgevallen: overal in het bos bij Rhenen en Amerongen stonden ineens routepaaltjes met cijfers en pijlen. Ze blijken onderdeel te zijn van het nieuwe wandelroutenetwerk Utrecht-oost dat op 14 september officieel geopend is.
Het nieuwe wandelnetwerk loopt door de Utrechtse Heuvelrug, de regio Amersfoort en delen van de Gelderse Vallei en sluit aan op wandelnetwerken in omliggende regio’s. Via de bewegwijzerde knooppunten kan je nu zelf een wandelroute samenstellen over in totaal ruim duizend kilometer aan wandelpaden.
Het wandelnetwerk loopt niet alleen door de natuur, maar ook door dorpen en steden. Er is dus meestal wel een knooppunt dicht bij huis te vinden, zodat je zo vanuit je voordeur kan starten met een wandelrondje.
Het werkt heel makkelijk: via de online routeplanner van Wandelnet kan je zelf een route uitstippelen van knooppunt naar knooppunt. Je bepaalt zelf de lengte van de route. Onderweg wijzen de oranje routebordjes je de weg en hoef je alleen maar de juiste knooppunten te volgen. Ideaal als je nieuwe plekken wilt ontdekken zonder te verdwalen.
Aan de slag met de route
Mijn nieuwsgierigheid is inmiddels gewekt, dus tijd om zelf een route uit te gaan stippelen met de routeplanner. Als startpunt kies ik TOP Amerongen. Dat lijkt me een goede uitvalsbasis voor een afwisselende wandeling en er is bovendien veel parkeergelegenheid.
Meestal wandel ik het bos in bij Landgoed Prattenburg in Rhenen. Maar omdat ik de meeste paden in die omgeving onderhand wel ken, kies ik bewust voor een startpunt iets verderop. Ik wil juist een keer net een ander stukje bos ontdekken zonder te verdwalen en daar zijn de knooppunten natuurlijk ideaal voor.
Het is even puzzelen om een route samen te stellen met het gewenste aantal kilometers, maar gelukkig kan je gemakkelijk steeds je laatste stap ongedaan maken om vervolgens voor een ander vervolgknooppunt te kiezen.
Ik wil in ieder geval langs de Eenzame Eik wandelen en die is makkelijk te herkennen op de kaart, omdat de boom midden in een cirkel met acht rechte paden staat. En ook de heidevelden zijn met een lila tint goed zichtbaar in de routeplanner.
Uiteindelijk kom ik uit op een wandeling van precies 8 kilometer, waarvan 65% onverhard is volgens de routeplanner. Een afwisselende route via de Amerongse Bovenpolder, langs het kasteel, een stukje door het dorp en vervolgens de bossen in.
Ik print het routekaartje met de knooppunten uit en sla de route op als favoriet in de app. Hoewel ik de route via de website heb samengesteld, heb ik voor de zekerheid ook de app gedownload. Handig om bij de hand te hebben voor als je onderweg per ongeluk een paaltje mist of als je de wandeling ter plekke in wilt korter of langer wilt maken.
De wandeling: 8 kilometer in Amerongen
En dan nu waar het natuurlijk allemaal om draait: de wandeling zelf. Op een warme nazomerdag in september ga ik met m’n vader en hond Loeki op pad om mijn zelf samengestelde wandelroute te testen.
We parkeren de auto bij TOP Amerongen aan de rand van het bos en wandelen met het routekaartje en de knooppunten op zak richting de Amerongse Bovenpolder. Aan de rand van dit natuurreservaat staat een uitkijktoren die uitzicht biedt op het moeras- en plassenlandschap in de uiterwaarden van de Nederrijn.
Helaas blijkt de toren tot nader order gesloten, dus lopen we verder richting Kasteel Amerongen waar de knooppunten ons langs de slotgracht leiden. Vervolgens voert de route ons terug richting het bos via de fotogenieke Nederstraat, met de middeleeuwse Andrieskerk als blikvanger.
Eenmaal in het Amerongse Bos bieden de bomen heerlijk verkoeling. Volgens de weersvoorspelling stijgt het kwik vanmiddag boven de 25 graden. Ondanks de hoge temperatuur is het goed te zien dat de herfst in aantocht is. Overal staan paddenstoelen in alle soorten en maten en her en der beginnen de bladeren al te verkleuren.
Rond lunchtijd komen langs restaurant Mas Montagne, waar we een plekje zoeken op het gezellige terras midden in het bos. Na een heerlijke lunchplank, hebben we weer genoeg energie om de rest van de route door het bos te vervolgen.
Onderweg is er genoeg moois te zien. Bij de Salamanderweide genieten we vanaf een bankje van het uitzicht op de heide en de Betuwe en even verderop steelt de Eenzame Eik de show. De eeuwenoude boom (uit 1792) staat te pronken midden in het cirkelvormige sterrenbos.
Tegen het einde van de route wandelen we over een brede bomenlaan, waar de hond lekker los mag. Als hij uitgerend is, lopen we door oude akkers met monumentale tabaksschuren terug richting de parkeerplaats. Tijd om weer naar huis te gaan en en na te genieten van een geslaagde wandeling.
Mijn conclusie
Het was een mooie, afwisselende wandeling die soepel verliep. Hoewel ik op veel plekken al eens geweest was, heb ik toch weer nieuwe paden ontdekt. En ook de hond heeft zichtbaar genoten in dit voor hem onbekende stuk bos met volop nieuwe geurtjes.
Ik ga dus zeker vaker gebruik maken van het wandelroutenetwerk in Utrecht-oost. Sterker nog: ik heb al een nieuwe route dicht bij huis uitgestippeld die ik volgende week wil gaan proberen. Ik ben benieuwd!
Wil je een keer dezelfde route als ik wandelen? Onderaan dit artikel vind je het routekaartje met de knooppunten (of download hier de route in pdf). Liever zelf een route samenstellen? Op deze website vind je meer informatie over het nieuwe wandelnetwerk Utrecht-oost. Veel wandelplezier!
